Þetta blogg virðist vera í andarslitrunum. Ég get ekkert að því gert. Bloggþörfin er horfin eins og dögg fyrir sólu. Framundan er líka tími þar sem ég mun ekki gera mikið annað en að skrifa, á tveimur vígstöðvum. Það er þó aldrei að vita nema í grasekkilstíð minni næstu mánuði verði ég trylltur í skapi og geðstirður mjög, og hreyti því einhverjum ónotum í heiminn af þessum vettvangi.
febrúar 13, 2008 klukkan 1:54 pm
Allir bíða eftir því að þú úthellir illsku þinni. Ég var einmitt að undirbúa mig fyrir gusu af eitri og galli.
febrúar 13, 2008 klukkan 5:20 pm
Á hvaða tveimur vígstöðvum ertu að skrifa Önni?
febrúar 13, 2008 klukkan 9:25 pm
Ekki hætta, litli dúllurass. Ég fíla þig!!
febrúar 13, 2008 klukkan 10:17 pm
Þetta blogg er ekkert í andaslitrunum. Það er í góðu lagi að taka sér smá pásu við og við. Þú ríst alltaf eins og Fönix úr öskustónni.
febrúar 14, 2008 klukkan 9:02 am
Bloggfærslur sem fjalla um að hætta að blogga eru leiðinlegar.
Hvað er annars að frétta?
febrúar 14, 2008 klukkan 11:49 am
…eiturspýju…einhver…?
febrúar 14, 2008 klukkan 2:46 pm
Hafsteinn: Í vinnunni og í BA-ritgerðinni.
Ómar: Aldrei að kalla mig þetta.
Þórður: Athugasemdir við bloggfærslur sem fjalla um að hætta að blogga, þess efnis að slíkar færslur séu leiðinlegar, eru leiðinlegar. Ekkert að frétta.
Þorgeir: Drulla og helvíti.
Ég er ekkert að hætta. Færslan fjallaði um það að ég sé ekki að hætta. Hvernig getið þið mistúlkað þetta svona hroðalega? Hvað er að ykkur? Er eitthvað að ykkur? Það er eitthvað að ykkur.
febrúar 15, 2008 klukkan 8:46 am
…góð eiturspýja…alveg hreint ágæt.