Fyrir nákvæmlega sex árum síðan taldi ég eflaust að sex ár væru langur tími. En nú, að sex árum liðnum, hef ég öðlast skilning á því að sex ár eru ekki langur tími. Sex ár eru stuttur tími.
Góður tími.
Fyrir nákvæmlega sex árum síðan taldi ég eflaust að sex ár væru langur tími. En nú, að sex árum liðnum, hef ég öðlast skilning á því að sex ár eru ekki langur tími. Sex ár eru stuttur tími.
Góður tími.
desember 17, 2007 klukkan 11:09 pm
Aww. Þið eruð yndisleg og eigið vonandi eftir að endast sex ár í viðbót.
desember 17, 2007 klukkan 11:47 pm
Og aldrei borið skugga á.
desember 18, 2007 klukkan 1:54 am
Hammara!
desember 18, 2007 klukkan 7:07 pm
Já og kannski bara ennþá meira en 6 ár… Ásdís bölsýna. Ég man meir að segja vel eftir þessum degi… Ojájá, það mátti sko ekki trufla ykkur á því skólaballi. Til hamingju með daginn.
desember 18, 2007 klukkan 9:53 pm
Hey, eruð þið líka svona eftirjólaprófpar? :D Við Haukur áttum níu ár núna 15. :)
Til lukku með daginn!
desember 18, 2007 klukkan 10:05 pm
Hugheilar þakkarkveðjur.
desember 18, 2007 klukkan 11:12 pm
Já við erum einmitt svona eftirjólaprófapar, sem þýðir náttúrulega að í öllum tilfellum síðan þá hefur annað okkar eða bæði verið í prófum til 21.desember og því lítið um að haldið sé upp á “áfangann”. Sama sagan í ár. Næsti desember verður því líklega ákveðin tímamót hvað það varðar. Ég get ekki mælt neitt sérstaklega með því að fólk byrji saman á prófatíma.
desember 19, 2007 klukkan 12:47 am
Er ekki gredduhámarkið einmitt þá?
desember 19, 2007 klukkan 1:25 am
Jú.
desember 19, 2007 klukkan 2:27 am
Ásdís þekkir þetta. Þarf að skipta um á nokkrum stólum á Hlöðunni eftir prófatíð með henni.
desember 19, 2007 klukkan 2:13 pm
þið hafið þá 4 ára forskot á okkur hildu upp á dag.
desember 19, 2007 klukkan 9:58 pm
Gott komment hjá Dodda.
Til hamingju með árin sex.