Ég dæmdi MorfÍs keppni í fyrsta skipti í langan tíma í gærkvöldi. Við áttust FG og Borgó, en Borghyltingar unnu keppnina og fara því í úrslitin. Keppnin var skemmtileg. Borghyltingar áttu fyrri umferðina hjá mér, reyndar með minni mun en ég hélt, því ég var með þá hærri í ræðu og svörum en FG-inga hærri í málflutningi og geðþótta. Hins vegar átti meðmælandi FG-inga, Hekla, frábæra seinni ræðu og vann að mínu mati rökræðuna að miklu leyti í þeirri ræðu. En þetta var opið umræðuefni og því réðust úrslit nokkuð mikið á mælsku og orðalagi. Hún náði að orða þetta vel þarna og svaraði hörkuvel líka.
Svo er auðvitað góð æfing fyrir mann að fara upp í pontu við og við og halda eins og eina óundirbúna ræðu. Ég vissi ekkert hvað ég ætlaði að segja fyrirfram þarna í gær, einhverjir brandarar virkuðu, aðrir ekki. Enginn skandall þó.
Eitthvað virðist ræða vinar míns, MDN, hafa farið fyrir brjóstið á fólki síðast þegar hann dæmdi FG í 8-liða úrslitum. Og var því sungið mjög langt lag um hann í liðsstjóraræðu FG-inga. Ég hafði gaman af því lagi, en það var allt allt of langt.
Ræðumaður kvöldsins var svo auðvitað fundarstjórinn. Hún var svo röggsöm. Fleiri svona fundarstjóra. “USS! EKKERT RÁP!”
———————-
Í kvöld er förinni heitið í Blásali hjá meistara Jens Þórðarsyni sem ætlar þar að halda upp á þá staðreynd að besti fjórðungurinn af lífi hans er búinn og kemur aldrei aftur. Við fjölmennum því vinir hans á 12. hæðina og hughreystum hann með gjöfum og faðmlögum.